ćwiczenia literackie
Na marmurowym blacie leżała otwarta stara księga. Jej karty zostały wyrwane i zabrane przez pewnego magika. Chciał posiąść wiedzę tej księgi. Jednak nie mógł zrozumieć ich treści, więc po tygodniu wrócił i złączył karty z okładką. Wtedy to księga zamknęła się.
Autor: Sokolik
Tomek jechał bardzo uważnie. Spędził kilka ostatnich dni za kierownicą, teraz zbliżał się do celu swojej podróży. Wypatrywał znaków i wskazówek, jakie pozostawił jego poprzednik. W pewnej chwili usłyszał głos ze środka siebie. Dawał mu wskazówki jak poruszać się dalej. Był kierowcą od wielu lat. To intuicja wytrawnego kierowcy. Gdy to zrozumiał, uwierzył w siebie i wnet osiągnął cel.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Piękne popołudniowe słońce zalewało okolicę liściastym potokiem promieni, podczas gdy miś Dyzio dumnie wkroczył z Oliwką na trawnik pełen pożółkłych liści tańczących w powietrzu z każdym podmuchem wiatru.
Dzięki podniebnemu tańcowi liści Dyzio z Oliwką tańczyli, bujali się, wspinali po drzewach i wisieli do góry nogami. Dzięki temu czuli się odprężeni i wypoczęci.
A wszystko to w rytm muzyki wiatru.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnemu brakuje czułości i przytulania. Jest jak samotne drzewo, mające wokół siebie mnóstwo przestrzeni i niezbyt głęboko zapuszcza korzenie, płytko i szeroko. Wystarczy silny wiatr, by się przewróciło. Lepiej zatem podjąć decyzję o końcu kwarantanny przez siebie narzuconej. Być otwartym na to, co się czuje. I podejmować kroki, by łączyć się z innymi, dzielić się czułością i coraz głębiej zapuszczać korzenie miłości, by burze go omijały.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Na marmurowym blacie leżała otwarta stara księga. Jej karty miały różne barwy. Każda kartka była w jednym, niepowtarzalnym kolorze. Było ich ponad pięćdziesiąt.
Autor: Sokolik
Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnemu kołkowi w płocie marzy się jakieś wesołe towarzystwo. Może dlatego często rozmawia z podchmielonymi osobami, bo tylko one przy nim przystają? Może tylko one słyszą jego zaproszenie do rozmowy?
Autor: Ewa Damentka
Piękne popołudniowe słońce zalewało okolicę liściastym potokiem promieni, podczas gdy miś Dyzio dumnie wkroczył z Oliwką na trawnik pełen pożółkłych liści. Na jesiennym drzewie ujrzeli babie lato zawieszone między gałęziami, jak antena satelitarna, która delikatnie drgała.
Cieszyli się pięknem muzyki świerszczy i słońcem na niebie otulonym szarymi chmurami.
Uśpione życie w trawach i liściach, drzewa stojące dostojnie, jak bukiety kwiatów w wazonach, budziły radość i malowały rumieńce na twarzach Oliwki i Dyzia.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnemu zegarowi czas upływa bardzo powoli. Jednak czas ciągle płynie i płynie…
Autor: Sokolik
Na marmurowym blacie leżała otwarta stara księga. Jej karty przedstawiały kolorowe ilustracje z różnych epok. Były na nich magiczne istoty i zwierzęta. Każda z nich miała swoją historię, z różnych zakątków wszechświata.
Autor: Sokolik
Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnej kobiecie brakuje mężczyzny. Czasami bywa, że dopóki w świecie kobiety nie pojawi się ten jeden jedyny, co niektóra mając w swym otoczeniu wielu znajomych mężczyzn, potrafi skorzystać z ich obecności wokół siebie. Wie, co który potrafi. Jednego poprosi o naprawienie kranu, a innego o radę jaki kupić samochód, by był dobrej klasy, ekonomiczny i pasował do niej. Obydwie strony mają z tego korzyść. Mężczyźni czują się potrzebni i uczą się pomagania a kobiety odkrywają swą zaradność.
Autor: Danuta Majorkiewicz