Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnemu brakuje czułości i przytulania. Jest jak samotne drzewo, mające wokół siebie mnóstwo przestrzeni i niezbyt głęboko zapuszcza korzenie, płytko i szeroko. Wystarczy silny wiatr, by się przewróciło. Lepiej zatem podjąć decyzję o końcu kwarantanny przez siebie narzuconej. Być otwartym na to, co się czuje. I podejmować kroki, by łączyć się z innymi, dzielić się czułością i coraz głębiej zapuszczać korzenie miłości, by burze go omijały.
Autor: Danuta Majorkiewicz