ćwiczenia literackie
Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnym osobom czasami jest dobrze z ich samotnością. Niektórzy są tego świadomi i wyjeżdżają na samotne urlopy, żeby w czasie wakacji odpocząć od ludzi w pracy, od rodziny i znajomych. Odpoczywają, regenerują się i po powrocie z zapałem rzucają się w wir domowych, zawodowych i towarzyskich aktywności
Autor: Ewa Damentka
Piękne popołudniowe słońce zalewało okolicę liściastym potokiem promieni, podczas gdy miś Dyzio dumnie wkroczył z Oliwką na trawnik pełen pożółkłych liści…
Opadające liście tańczące w powietrzu i romantyczne promienie słońca przebijające przez korony drzew nastrajały wesoło na tę wyjątkową porę roku.
Świat skąpany w żółciach, czerwieniach i brązach i szeleszczące pod stopami liście pomagały Dyziowi i Oliwce przygotować się do nadchodzącej, mroźnej zimy.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnemu włóczykijowi jest wszystko jedno. Spokojnie przemierza świat w swoim tempie, często odpoczywając w interesujących go miejscach. Wie, że poznanie świata jest jego celem.
Autor: Sokolik
Na marmurowym blacie leżała otwarta stara księga. Jej karty były bardzo stare i żółte. Wszystkie jej zapisy były zamazane. Nikt nie mógł ich odczytać. Dzięki temu jej treść pozostała tajemnicą.
Autor: Sokolik
Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnemu towarzyszy dużo przestrzeni, w której oswaja się z własnym towarzystwem. Zaprzyjaźnia się że sobą i uzyskuje dostęp do siebie. Zagląda w siebie i poznaje te części siebie, które są głęboko ukryte. Uczy się, jak z połówki jabłka poszukującej drugiej połówki, stać się całym dojrzałym owocem. Wzrasta poczucie własnej wartości. Buduje się spokój, radość i dystans do siebie. Potrzeba przynależności i uczucie bycia potrzebnym. Samotność staje się lekarzem.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Było to magiczne miejsce, ciche i prawie odludne, z dala od uczęszczanych leśnych dróg i dróżek. W tym magicznym miejscu mieszkało kilka pokoleń krasnoludków – bardzo wesołych istot, które poza pracą, bardzo lubiły się bawić. Zwinnie wspinały się po wysokich sosnach, a potem huśtały się na ich długich gałęziach w dół i do góry, ku błękitnemu niebu. Miały przy tym dużo radości i w ich magicznej okolicy rozlegały się salwy krasnoludkowego śmiechu. Jego echo rozlegało się po lesie daleko, daleko i zadziwiało ptaki, które na czas krasnoludkowych zabaw przestawały śpiewać. Ale kiedy przychodził wieczór i krasnoludki kładły się spać, zaczynały śpiewać na różne głosy, dzięki czemu szybko zasypiały i śniły piękne sny. Potem budziły się wypoczęte, więc pełne energii i radości witały każdy nowy dzień.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnemu niedźwiedziowi doskwiera apetyt. Szuka wtedy uli, aby pszczołom podjadać słodki miód. Wtedy czuje się szczęśliwy.
Autor: Sokolik
Na marmurowym blacie leżała otwarta stara księga. Jej karty nareszcie odetchną z ulgą. Miały ciężką noc. Na szczęście dobiegła ona końca. Zaczynał się nowy, dobry dzień.
Autor: Gwiazdeczka
Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnemu rozmaite myśli chodzą po głowie i przybierają najróżniejsze formy. Życie w rodzinie i wśród przyjaciół pozwala weryfikować własne poglądy, poprzez porównywanie ich z poglądami innych ludzi, ale wielu samotnym wydaje się to trudne, albo wręcz niemożliwe. Więc tym bardziej zamykają się we własnym świecie, żeby chronić drobiny rzeczywistości, które wydają się im prawdziwe, nawet jeśli nikt inny ich nie zauważa lub ich nie docenia.
Autor: Ewa Damentka
Było to magiczne miejsce, ciche i prawie odludne. Taki właśnie był park dla wolnych stworzeń.
Autor: Sokolik