Przydrożny kamień przestał liczyć czas. Przestał również rejestrować mijające go konie, wozy, samochody i inne pojazdy… Jeszcze wcześniej przestał zwracać uwagę na przechodzących drogą wędrowców. Ludzie tak szybko przemijają…
Robił jednak wyjątek dla tych, którzy przysiadali na nim, by odpocząć przed dalszą podróżą. Wtedy przenosił ich w miejsce, o którym w danej chwili marzyli. Niektórych na rajską wyspę, innych na szczyt gór, a byli też tacy, których przenosił do ich własnego domu.
Autor: Sokolik